Opasna biljka gimpi gimpi

0

Australija je dobro poznata kao kontinent sa brojnim otrovnim, opasnim i smrtonosnim životinjama, od pauka do velikih bijelih ajkula. Međutim, na tom kontinentu postoje i biljke koje je najbolje zaobilaziti u širokom luku. Samo obris ruke o list može da vas natjera na povraćanje, a postoje primjeri da su se ljudi i životinje ubijali da prekrate muke.

Gimpi gimpi (Dendrocnide moroides) je otrovna australijska biljka koja može da naraste i do tri metra visine. Na prvi pogled izgleda bezopasno, a za listove u obliku srca nikada ne biste pomislili da će izazvati pravu agoniju kada ih dotaknete.

Međutim, lišće i stablo prekriveni su finim šupljim bodljama, koje ako prolaznik ima nesreću da mu se zabodu u kožu izazivaju nevjerovatnu bol.

Oni koji su imali bliski susret sa ovom biljkom kažu da bodlje izazivaju osećaj užarenosti, koji se širi velikom brzinom i traje dugo – danima, a nekada mjesecima. Da stvar bude gora, biljka stalno odbacuje otrovne bodlje u vadzuh, koje čine i njihovo neposredno okruženje potencijalno opasnim.

U lišću i stablu se nalaze sitne ćelije pune neurotoksina, koji izaziva momentalnu bolnu reakciju, praćenu alergijskim nadražajima i obilnim oticanjem grla, pazušnih jama i prepona usljed širenja limfnih čvorova.

U sjevernom Kvinslendu nadzornik puteva je još 1866. godine prvi put dokumentovao ubod gimpi gimpi drveta kada je jedan od njegovih konja ušao u jedan žbun, pobjesnio i uginuo za dva sata. Postoje i navodi da su konji često zbog bola trčali nekontrolisano, ponekad preko litica.

Australijski policajac Ciril Bromli opisao je dan kada je tokom obuke slučajno upao u žbun. Zbog bolova su morali da ga vežu za krevet, a agonija je trajala nedjeljama dok su doktori bez uspjeha pokušavali da mu pomognu.

Ciril je kasnije rekao da je čuo za jednog vojnika koji je iz neznanja koristio list gimpi gimpija kao toalet papir. Zbog neizdrživog bola, izvadio je pištolj i ubio se.

 

Marina Harli je biolog i provela je tri godina u Kvinselndu pokušavajući da podrobno ispita ove biljke. Samo provođenje vremena blizu bilo je izuzetno neprijatno praćeno kihanjem, a ubrzo i krvi iz nosa i oticanjem kapaka.

Čak i zaštitna maska i rukavice je nisu spasile od nekoliko uboda, od kojih je zbog jednog hospitalizovana.

“Ubod je najgori osjećaj bola koji možete da zamislite. Kao da vas nagriza kiselina dok vas udara struja. Alergija se vremenom razvila, koja je izazvala užasan svrab i otoke i zahtijevala je liječenje steroidima. Tada su mi doktori rekli da više ne treba da provodim vrijeme blizu tih biljaka”, objašnjava Marina.

 

Share.

About Author

Leave A Reply


Get Widget